Odtwarzanie i jakość

To, czego ludzie najczęściej chcą od tej strony, to jedna z dwóch rzeczy: strumień, który przestaje się zatrzymywać, albo obraz, który właściwie wypełnia ekran. Pierwsza znajduje się w Ustawienia › Odtwarzanie i dotyczy całej aplikacji. Druga jest na pasku narzędzi i dotyczy tego, co jest odtwarzane.

Rozmiar bufora

Trzy wartości, a aplikacja opisuje je własnymi słowami na ekranie: bufor określa, ile wideo jest pobierane przed rozpoczęciem odtwarzania, a jego zwiększenie pomaga, jeśli często widzisz buforowanie. Oto, o co faktycznie prosi każda z nich.

Najważniejsza jest trzecia kolumna i to ona zaskakuje najbardziej. Każdy preset zaczyna odtwarzanie po dotarciu tych samych półtorej sekundy materiału. Ten próg jest celowo wyjęty z presetu i ustawiony nieco poniżej domyślnej wartości biblioteki odtwarzacza, bo uruchomienie to jedyny moment, w którym nie ma nic odłożonego w zapasie. Zmiana tego ustawienia nie spowalnia więc przełączania kanałów, niezależnie od tego, co sugeruje notatka na ekranie. To notatka napisana na ostrożny przypadek i pozostawiona na miejscu.

Większy preset kosztuje pamięć i cierpliwość po przerwie. Gdy strumień faktycznie się urwie, Bardzo duży czeka piętnaście sekund przed wznowieniem, a nie kilka, wychodząc z założenia, że źródło, które właśnie zawiodło, prawdopodobnie za chwilę zawiedzie ponownie. To właściwa wymiana na niestabilnym źródle i słaba na dobrym.

Niezależnie od wyboru ustawiona jest jeszcze jedna rzecz: odtwarzacz ma zaczynać rysowanie, gdy ma wystarczająco dużo czasu materiału, a nie wystarczająco dużo bajtów. Na tanim urządzeniu z kanałem o wysokim bitrate to różnica między obrazem w sekundę a obrazem w pięć.

Dekoder audio i dekoder wideo

Dwa osobne wiersze, oba domyślnie Sprzętowy, oba oferujące Programowy. Sprzętowy oznacza, że dekodowaniem zajmuje się układ w urządzeniu — dlatego niedroga przystawka w ogóle potrafi odtwarzać wysoką rozdzielczość.

Wybór Programowy nie wyłącza dekodera sprzętowego. Przenosi dekodery programowe na początek kolejki i zostawia sprzętowe za nimi, a przełączanie awaryjne pozostaje włączone, więc jeśli żaden dekoder programowy nie poradzi sobie ze strumieniem, odtwarzacz po cichu użyje sprzętowego, zamiast zawieść. Warto to wiedzieć przed eksperymentami: z tego ekranu nie można uczynić strumienia nieodtwarzalnym.

Sięgnij po to, gdy jedno urządzenie zachowuje się źle, a inne nie. Dźwięk, który dociera jako cisza lub trzaski, zwykle oznacza, że sprzęt zgłosił obsługę kodeka, z którym radzi sobie źle, i Dekoder audio › Programowy rozwiązuje to od razu. Wideo, które rozsypuje się w bloki lub zielenieje na jednym kanale, to ta sama historia po stronie obrazu. Kosztem jest obciążenie procesora, więc na słabym urządzeniu kanał o wysokim bitrate może się zacinać w trybie programowym, podczas gdy w sprzętowym działał płynnie.

Zmieniaj jeden wiersz naraz i testuj pomiędzy zmianami. Oba ustawienia dotyczą całej aplikacji, a nie pojedynczego kanału, więc dekoder programowy wybrany dla jednego kłopotliwego kanału jest używany do wszystkiego, w tym do odtwarzania nagrań.

Automatyczna częstotliwość klatek

Automatyczna częstotliwość klatek (AFR) jest wyłączona po świeżej instalacji, a pod nią znajduje się Zmień rozdzielczość ekranu dla wideo 4k.

Po włączeniu prosi wyświetlacz o tryb, którego częstotliwość odświeżania odpowiada częstotliwości klatek tego, co oglądasz. Emisja 25 fps pokazywana na panelu 60 Hz wymaga nierównomiernego powtarzania klatek, co daje delikatne drżenie przy wolnych panoramach — najbardziej zauważalne w piłce nożnej, najmniej w dialogach. Dopasowanie częstotliwości je usuwa.

Cztery szczegóły dotyczące jego działania tutaj:

• Zmienia tylko częstotliwość odświeżania i zachowuje bieżącą rozdzielczość. Przełącznik 4K pozwala także zmienić rozdzielczość, i to tylko wtedy, gdy strumień naprawdę jest 4K.
• Preferuje częstotliwość będącą całkowitą wielokrotnością częstotliwości klatek. Film 24 fps wybiera 24, 48 lub 72 Hz zamiast 60 Hz, a gdy dwaj kandydaci wypadają podobnie, wygrywa wyższy.
• Nic się nie dzieje, dopóki częstotliwość klatek nie jest znana, więc przełączenie następuje chwilę po rozpoczęciu odtwarzania, a nie na samym starcie. Czarny błysk podczas ponownej synchronizacji to telewizor, a nie aplikacja.
• Jest cofane po zakończeniu odtwarzania, więc częstotliwość wybrana dla filmu nigdy nie przenika do reszty interfejsu.

Wymaga Androida 6 lub nowszego, a na starszych urządzeniach przełącznik zapisuje wybór, choć nic na niego nie reaguje. Obsługa różni się też w zależności od telewizora, niezależnie od wersji Androida, dlatego własna notatka aplikacji jest w tej kwestii ostrożna. Telewizja na żywo, filmy i seriale korzystają z niego; odtwarzanie nagrań nie.

Dwa wiersze, które zapisują i nic nie robią

Przekazywanie dźwięku to przełącznik bez czytelnika. Twój wybór jest zapisywany, ekran go pokazuje, ale żaden odtwarzacz go nie sprawdza. Dźwięk jest dekodowany w aplikacji niezależnie od tego, jak go zostawisz. Jeśli chcesz, aby bitstream trafiał niezmieniony do wzmacniacza, ta decyzja należy do ustawień wyjścia dźwięku urządzenia, a nie do tego wiersza.

Użyj zewnętrznego odtwarzacza pokazuje Dostępne dla użytkowników premium i pozostaje na Nie. W tej wersji nie ma poziomu premium, więc nie ma czego odblokować ani kupić; przekazanie strumienia do innej aplikacji odtwarzacza po prostu nie jest jeszcze dostępne.

Pasek narzędzi

Wszystko powyżej to ustawienia urządzenia. Wszystko poniżej dotyczy pojedynczego strumienia i znajduje się na pasku u dołu obrazu, który otwiera Pokaż menu: domyślnie Długie OK lub Menu, albo Dół z wiersza sterowania odtwarzacza. Lewo i Prawo przechodzą po nim, a pasek zawija na obu końcach. Ukrywa się po pięciu sekundach.

Trzy jego kafelki są oznaczone bieżącą wartością zamiast nazwą, co czyni pasek odczytem, a nie tylko menu: kafelek napisów pokazuje Wył, kafelek proporcji pokazuje Normalny, a dwa kafelki ścieżek pokazują ścieżkę, na której jesteś. Jedno spojrzenie mówi, co robi strumień.

Cztery z dwunastu to elementy zastępcze. Są na pasku, bo ikony i układ powstały najpierw, a funkcje za nimi nie dotarły; naciśnięcie nic nie robi, co jest lepsze niż awaria, ale warto wiedzieć o tym, zanim zaczniesz szukać opóźnienia dźwięku, które obiecuje kafelek 0ms.

Ścieżki wideo, audio i napisów

Wszystkie trzy listy są budowane z tego, co strumień ogłasza o sobie. Nic nie jest wymyślane, więc kanał oferujący jedną ścieżkę audio pokazuje jeden wiersz, a kanał, który nie ogłasza niczego, pokazuje Brak ścieżek.

Gdy dostawca podał nazwę ścieżki, używana jest ta nazwa. Gdy jej nie podał, wiersz jest składany z właściwości samego strumienia: ścieżka wideo z rozdzielczości, formatu, częstotliwości klatek i bitrate, a ścieżka audio z języka, formatu, liczby kanałów i bitrate. Dlatego niektóre kanały dają ci English, a inne eng audio/mp4a-latm 2ch 128kbps. Drugi jest brzydszy i mówi ci więcej.

Napisy są wykrywane hojnie. Oprócz ścieżek, które strumień deklaruje jako napisy, formaty wyglądające jak napisy są rozpoznawane po typie (m.in. strumienie podpisów osadzone w wideo transmisji, WebVTT, TTML i SubRip), więc kanał na żywo z ukrytymi podpisami zwykle pojawia się tutaj, nawet gdy nigdy tego nie zapowiada.

Co jest zapamiętywane

W telewizji na żywo wszystkie trzy wybory są zapisywane dla kanału i stosowane ponownie przy następnym dostrojeniu. Dopasowanie jest celowo luźne: jeśli dostawca zmieni kolejność ścieżek z jednego wieczoru na drugi, dopasowywany jest zapisany język, a nie pozycja, więc kanał ustawiony na drugi język audio go zachowuje.

Są stosowane po zakończeniu buforowania, a nie przed rozpoczęciem strumienia, co ma widoczną konsekwencję. Pierwsza lub dwie sekundy odtwarzają się na domyślnej ścieżce strumienia, a potem następuje przełączenie. Na kanale, dla którego wybrałeś inny język, to właśnie słyszysz.

W odtwarzaczach filmów i seriali wybory dotyczą tego, co jest odtwarzane, i nie są zapisywane. Nie ma pamięci dla poszczególnych tytułów, więc serial oglądany w drugim języku wymaga ponownego wyboru ścieżki w każdym odcinku. Narzędzia czekają tam też na zakończenie buforowania, zanim otworzy się lista, więc naciśnięcie Ścieżka audio w chwili rozpoczęcia filmu przez chwilę wygląda, jakby nic nie robiło.

Proporcje obrazu

Osiem trybów, a kafelek jest oznaczony tym, który jest w użyciu:

Ostatni tryb rozwiązuje konkretną irytację. Niektóre filmy przychodzą jako plik 16:9 z pasami letterbox wypalonymi w obrazie, więc odtwarzacz nie ma sposobu, by wiedzieć, że nie są częścią obrazu; na szerokim ekranie telewizora dostajesz wtedy pasy u góry i u dołu dodatkowo do tych już obecnych. Powiększenie - 2.35:1 przycina do rzeczywistego kształtu filmu i pasy znikają.

Na dole listy, pod trybami i bez przycisku opcji, znajduje się Zastosuj do wszystkich kanałów: Wł lub Wył. Wyłączone, czyli stan fabryczny, oznacza, że wybrany tryb jest pamiętany tylko dla tego kanału, a każdy inny kanał otwiera się na Normalny, dopóki go nie ustawisz. Włączone oznacza jeden tryb dla wszystkiego.

To, czego chcesz, zależy od przyczyny. Pojedynczy kanał, który dostawca dostarcza w niewłaściwym kształcie, to poprawka dla jednego kanału. Telewizor, który przeskalowuje wszystko, to poprawka dla całej biblioteki — wybierz więc Zmniejszony i włącz Zastosuj do wszystkich kanałów. Sam przełącznik jest pamiętany między restartami, więc ta decyzja zapada raz.